my painting with color pencil

telegram.me/zstudio کانال آموزش طراحی و نقاشی
 
طراحی و نقاشی آبرنگ مجسمه فردوسی
ساعت ۱٢:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٤/٢٦  

گفتم که روی دیوار دور میدون فردوسی - سر یه دعوا - رنگ سفید پاشیدند و کل نقاشی های دیواریی که مربوط به شاهنامه بود رو پاک کردند! البته بعدا عذر خواستند و قول دادند که این نقاشی ها رو عین روز اولش بکشند!!! که من بعید می دونم این قول عملی بشه!!! شایدم بشه!  لا به لای کارهام نگاه کردم دیدم منی که اعتراض دارم به بی هنری آدمهای شهرم  خودم چرا کار هنرمندهایی مثل فردوسی و... رو پاس نداشتم... تنها مقبره حافظ رو طراحی کرده بودم ! در نتیجه برای ادای دین به حکیم توس که الحق زبان پارسی رو زنده نگه داشته طراحیی از مجسمه اش کشیدم و بعد اون رو یکبار هم با آبرنگ رنگ آمیزی کردم

اگرچه من از روی عکسی که از روزنامه کنده بودم طراحی کردم و خب خیلی از جزئیاتی که دلم می خواست بهشون بپردازم توی عکس نا واضح بود برای همین شاید چهره اش کمی تصنعی به نظر بیاد. البته نقاشی آبرنگ مجسمه فردوسی ناکامل هست!

در مورد نقاشی از مجسمه هم نکته ای به نظرم رسید که اینجا باید عنوان کنم. من شک داشتم که رنگهایی که استفاده کردم درست باشه وقتی از خانوم لسلی وایت پرسیدم گفتند که این رنگها سلیقه هست و بستگی به حس هنرمند در حین نقاشی داره! (خود ایشون از مجسمه یک ژنرال نقاشی کرده بودند و با رنگهای آبی بنفش رنگ کرده بودند). نکته اینجا بود که به نظرم احتمالا باید برای رنگ آمیزی مجسمه دقت کنیم به انعکاسهای نور از محیط اطراف . درواقع مجسمه (درست عین پارچه ای که زیر مدل پهن می کنیم) باید دارای ته رنگی از رنگهای محیط باشه!

یک عدد کتاب هم درباره رنگ روغن خریدم البته سبک کارش با روش استادم خانوم جواهری خیلی متفاوت هست. در واقع نوئل گری گوری (کتاب لذت نقاشی 2) با رنگها نسبتا رقیق کار می کنه و اول کل کار رو زیر سازی می کنه و تکه تکه رنگ رو بهش اضافه می کنه . تقریبا مانند نقاشی های کلود مونه که یک امپرسیونیست بود. اگرچه من خودمم هم علاقهی تقریبی به این سبک دارم و درواقع بازی رنگ و نور برام جالبه . اما امروز فهمیدم که این نقاشی تکه تکه خیلی هم آسون نیست! یول .... اما خب دارم تلاشم رو می کنم بالاخره کشف کنم که چه جوریه ... اینم تصویر نقاشی نیمه کاره ای ( در حد زیر سازی) که از روی نقاشی کتاب دارم می کشم.  نکته جالبی که باید اینجا بگم اینه که امپرسینویست ها کلا رنگ مشکی رو از پالت حذف کرده بودند اما نمی دونم چرا این آقای نوئل از رنگ سیاه ایوری استفاده می کنه!!!  من خودمم مشکی رو اصلا استفاده نکردم!

و اینهم  یکی از نقاشی های  کلود مونه که از نظر من بسیار زیباست. نکته ای که درباره این نقاشی باید بگویم ( از کتاب هنر رنگ : یوهانس ایتن) اینست که امپرسیونیست ها متوجه شدند که آبی شفاف و سرد آسمان و فضا به صورت رنگ و سایه در همه جا حضور دارد و در کنتراست با رنگهای گرم نور آفتاب قرار می گیرد.

پارلمان - کلود مونه - امپرسیونیست