my painting with color pencil

telegram.me/zstudio کانال آموزش طراحی و نقاشی
 
 
ساعت ٧:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٢/۱٩  

سیمای عزیز (روزگار رنگی من) نقاشی چینی کشید و مادرش گفت کودکانه از آب در آمده. از من که به تازگی آبرنگ را شروع کرده ام درباره نقاشی چینی پرسید، گفتم کشیدنش را نمی دانم اما می توانم راهنماییت کنم.  بخش هایی از کتاب اطاق آبی سهراب سپهری را که یازده سال پیش خریده بودم برایش در بند اول می نویسم تا بخواند (جالب اینجاست که قبل از اینکه سیما راهنمایی بخواهد من نا خودآگاه این کتاب را دوباره خواندم). در بند دوم هم از کتاب شیوه طراحی استاد وزیری مقدم چند نکته درباره نقاشی ژاپنی (که بی شباهت به نقاشی چینی نیست) می نویسم.  

نقاش چینی درخت را فدای آدم نمی کند. خیزران را به تخته سنگ برتری نمی دهد. زورقی را هم تنگ پرنده ای می­سازد. و پلی را همسنگ خانه­ای. تهی را با پُری برابر می نهد، روشنی را با تاریکی، خشکی را با رطوبت... در رنگ آمیزی هیچ رنگی خود نمی نماید. چشم همه را باهم می بیند... هستی پرده، یکپارچه است. اینجا چیزی به چیزی جلوه نمی فروشد. چینی ببر را نقاشی نمی کند،((ببری ببر)) را می کشد. جنگل را ((آن سان که به چشم خود درختان ظاهر شود)) نقش می زند. میوه ای را به گونه ای نمی نگارد که تماشاگر وسوسهء لمس آن دست دهد. در منظرهء چینی گونه ای نمایش ژرفا هست (پرسپکتیو جوی)، اما پرسپکتیو تک چشمی غرب نیست. سایه روشن از تابش یک کانون نور حاصل نیامده است.

طراحی چینی با قلم موهای نرم و پهن و مرکب روی کاغذی که از الیاف ساقه برنج تهیه می شود انجام می پذیرد (کاغذ قبلش نمناک میشهتا نفوذ مرکب بهتر بشه). دست طراح آشنا با فرمهای طبیعت، با بی پروایی، روی کاغذ گردش کرده (ببین واسه همین میگیم خط خطی کن سیما جون) و با چند ضربه محکم (لکه های بزرگ سیاه و خاکستری) منظره ای از درخت و چند صخره ... را مجسم می کند. دوری و نزدیکی با کم و زیاد کردن غلظت مرکب مجسم میشود. طراحان چین و ژاپن با تشریفات خاصی طراحی می کنند. ابزارهای مخصوص و متنوعی دارند که نسبت به جنس و شکل جسم مورد طراحی به کار گرفته می شوند ( خداییش من حاضر نیستم برم صین یا همون چین یه مدت سوسک و حشره خوری رو تحمل کنم یادبگیرم). طراحان خاور دور برای اینکه اشتباه نکنند سالها تمرین می کردند (چون قلم رو دوبار روی یک خط نمی کشند. عین خطاطی ایرانی، با این تفاوت که ما خیلی آروم قلمگیری می کنیم . اما اونا با قلم شمشیر بازی می کنند عین خط خرچنگ قورباغه شون). ابزارهای آنها قلم نی، قلم موی نرم گربه، نمد، لیغه مرکب، شاخه های نازک بوته جارو و مرکب چین است.

اینهم عبارت جسته گریخته ای که درباره رنگ پیدا کردم. دوست بی نام (چون یادش رفته بود اسمش را بگوید) از من درباره رنگ ها پرسید و می خواست که بیشتر بداند. راستش من در پستهای  مربوط بهمن و اسفند 89 کمی از نکات کتاب هنر رنگ نوشته یوهانس ایتن (انتشارات یساولی) گفتم و اما بهتر است که خودتان کتاب را تهیه کنید و مطالعه کنید (درباره روانشناسی رنگها در کنار هم و دسته بندی رنگها و... مطالب بسیار جالبی بیان کرده است)! اما چندخطی درباره اعتقادات و افسانه های رنگ آبی و زرد می گویم که برگرفته از کتاب اطاق آبی است. امیدوارم مفید باشد .اگر از لحاظ اصول علم و تکنولوژی رنگ هم بخواهید (که مباحثی کاملا علمی و ریاضیات پیچیده اندازه گیری رنگ است ). انتشارات جهاددانشگاهی امیر کبیر کتابی به همین نام منتشر کرده و می توانید آنرا بخوانید و اگر کمک خواستید دریغ نخواهم کرد.

زرد: رنگ زمین (در چین) ، رنگ خاک... زمانی رنگ پادشاهی بود اما بعدا در مسیحیت تبدیل به رنگ خیانت (لباس یهودا) شد

فیروزه ای: هروکا خدای بودایی تنی همرنگ فیروزه دارد، آبی در مصر نشانه حکمت بوده، طبق متون کهن بودایی یک امتیاز بزرگ مرد داشتن چشمان نیلی است. آبی به کشیش فرمان میدهد لذات دنیوی را از دل براند، آبی رنگ آسمان است.

لینک زیر هم درباره رنگ شناسی است. در وبلاگ آبرنگ آقای آرش صداقت می توانید کتابهای جالبی را هم دانلود کنید.

--------------------------------------------------------------------

اوه خداییش توضیحات واضحات نوشتن کار سختیه ها. حالا برای رفع خستگی. نقاشی آبرنگ و پاستلروغنی از یک منظره زیبا رو ببینید.